Sommigen mensen hebben het geluk dat ze een flinke dosis intelligentie hebben meegekregen. Wanneer je bovengemiddeld intelligent bent, heb je als voordeel dat je goed logisch kunt denken. Je legt daardoor snel verbanden en je kunt verder vooruit denken dan anderen.
Maar intelligent zijn heeft ook een groot nadeel. Wanneer je snel kunt denken heb je namelijk een soort “overcapaciteit” in je hersenen. En dit werkt niet handig als je met iemand in gesprek bent.
Dit heeft te maken met de beperkte snelheid waarmee mensen woorden kunnen uitspreken. Onze gemiddelde spreeksnelheid ligt op ongeveer 250 à 350 woorden per minuut (met uitschieters naar boven en beneden).
Je hersenen zijn echter in staat om veel sneller informatie te verwerken! Vooral de intelligente, snelle denkers onder ons kunnen in één minuut een veelvoud van dit aantal verwerken.
Daardoor hebben je hersenen tijd over. Tijdens een gesprek is de aanvoer van woorden simpelweg onvoldoende om je hersenen continu bezig te houden.
Het gevolg: je hersenen gaan deze tijd gebruiken voor andere dingen. Je wordt onbewust afgeleid door andere zaken.
Vergelijk het met een CPU van een computer (tja… ik zal mijn elektrotechnische achtergrond niet snel verloochenen…). Wanneer je een programma opstart wordt de CPU slechts voor een deel belast. Voor het resterende deel is de CPU “idle”. Hij heeft in feite niets te doen.
Met je hersenen werkt het net zoiets. Als de aanvoer van informatie langzamer gaat dan de verwerkingscapaciteit van je hersenen, is er ook “idle” tijd. Alleen gaan je hersenen deze tijd ongemerkt opvullen met andere bezigheden:
Wanneer je naar iemand luistert, wordt je verleid om met andere zaken bezig te zijn. Zonder dat je het in de gaten hebt, gaan je hersens in de tussentijd allerlei verbanden leggen tussen de dingen die je hoort. Voordat je het weet ga je aannames doen of voorbarige conclusies trekken. Of je bent aan totaal andere zaken aan het denken waardoor je niet meer écht goed hoort wat de ander zegt…
Als je vervolgens zelf begint te spreken, dan gebeurt er iets soortgelijks. Je denkt dan sneller dan dat je kunt praten (woorden uitspreken gaat nu eenmaal niet sneller…). De kans bestaat dat je daardoor sprongen maakt in je verhaal. Je maakt onbedoeld zinnen niet af of je slaat essentiële informatie over (omdat je er vanuit gaat dat de ander dit toch wel snapt).
Sommige mensen vertrouwen zelfs zo op hun hersensnelheid, dat ze tijdens het vertellen tegelijkertijd nog nadenken waar ze met hun verhaal naar toe gaan. Vaak wordt het dan een warrig en wollig verhaal waar de ander geen touw meer aan vast kan knopen…
Kortom, het belangrijkste nadeel voor intelligente mensen is dat hun hersenen te veel tijd over hebben!
Gelukkig is er hiervoor een handige oplossing! Je kunt namelijk de overcapaciteit van je hersenen “vullen” met andere taken. Taken die juist bijdragen aan het communicatieproces (vergelijk het met het opstarten van een tweede programma in de CPU).
Zo kun je bijvoorbeeld:
- Tegelijk letten op non-verbale signalen (wat zie je bij de ander? wat doe je zelf?)
- Regelmatig samenvatten (wat de ander zegt, maar ook wat je zelf eigenlijk zegt)
- Tijdens het luisteren op zoek gaan naar wat je níet hoort (wat mis je in het verhaal?)
- Ondertussen kijken hoe andere toehoorders reageren (als je met een groep bent)
- Op zoek gaan naar de boodschap die de spreker eigenlijk probeert over te brengen (wat is de essentie van zijn verhaal?)
Als je dit doet zet je jouw denkvermogen pas echt 100% effectief in! Gesprekken worden gegarandeerd leuker en de conclusies die je uiteindelijk trekt veel juister!
Interessant artikel? Lees dan ook:
- Zo zorg je dat je nooit meer verkeerd begrepen wordt
- Hoe je voorkomt dat je te lang van stof wordt
- De 3 woorden waarmee je elk gesprek soepel laat lopen
Hartelijke groet,
Eric Bogers
Dit is een eerdere nieuwsmail van Eric Bogers. Wil je elke maand nieuwe tips en inzichten voor leidinggevenden en professionals, meld je dan aan (geen spam, afmelden op elk moment mogelijk).