Sommige mensen hebben een scherp oog voor wat niet klopt. Ze signaleren snel risico’s, fouten of dingen die anders moeten. Dat is op zichzelf een waardevolle kwaliteit. Toch schuilt daarin ook een valkuil: je kunt namelijk ook té gelijk hebben.

Hoezo dat? Wat is er mis met té gelijk hebben?

 

Te gelijk hebben

 

Dat zit zo: Wanneer je jouw standpunt uitgebreid onderbouwt met terechte argumenten en ieder tegenargument al op voorhand hebt weerlegt, kan de ander het gevoel krijgen dat er geen ruimte meer is voor discussie. Er valt geen speld tussen te krijgen.

Voor de ander kan dat confronterend zijn. Niet omdat jouw verhaal niet klopt, maar omdat hij zich klemgezet voelt. En hoe langer je doorgaat met uitleggen en toelichten, hoe groter de kans dat de ander afhaakt.

Het gevolg? Mensen gaan discussies met je vermijden, ze nemen meer afstand. Niet omdat je ongelijk hebt, maar omdat het contact ongemakkelijk wordt. Of nog erger: ze doen alsof ze instemmen, terwijl er van binnen juist weerstand ontstaat.

Hoe voorkom je dat je té gelijk hebt? Er zijn 2 effectieve manieren:

 

1. Maak je punt kort en bondig en stop!

Verwacht niet meteen een reactie, het zaadje is nu geplant en de ander kan beginnen met verwerken. Simpel gezegd: laat de ander in z’n sop gaarkoken. Eventueel kun je je punt op een later moment gewoon nog eens maken (weer kort en bondig), het heeft wat inwerktijd nodig.

Voorbeeld:

Iemand presenteert een plan waarvan jij direct ziet dat de planning veel te krap is. In plaats van tien minuten uit te leggen waarom het niet gaat werken, zeg je alleen:

 

“Ik denk dat deze planning te optimistisch is. Vooral de testfase lijkt me erg kort.”

 

Daarna laat je het rusten. Een paar dagen later komt de medewerker zelf terug met de conclusie dat er inderdaad meer tijd nodig is.

 

2. Houd je punt voor je en ga vragen stellen

Je hebt uiteraard gelijk, maar je zegt het niet. Ga nu quasi-onnozele vragen stellen zodat de ander gaat nadenken, slimme vragen waardoor hij zelf tot dezelfde conclusie komt die jij al lang hebt getrokken.

Voorbeeld:

Een collega wil een nieuwe werkwijze invoeren waarvan jij al ziet dat die veel extra werk gaat opleveren. In plaats van dat meteen te benoemen, vraag je:

 

“Hoeveel extra tijd kost deze werkwijze per dossier?”

“En wie gaat die extra werkzaamheden oppakken?”

 

Tijdens het beantwoorden ontdekt de collega zelf waar de knelpunten zitten.

 

“The art of making your point” 😉

Interessant artikel? Lees dan ook:

Hartelijke groet, Eric Bogers

Dit is een eerdere nieuwsmail van Eric Bogers. Wil je elke maand nieuwe tips en inzichten voor leidinggevenden en professionals, meld je dan aan (geen spam, afmelden op elk moment mogelijk).